Abel Tasman Coast Track

1 Mei zijn we teruggekomen van onze 4-daagse hike door het Abel Tasman National Park.
We hebben het echt heel erg leuk gehad daar en het was zo mooi om te zien!
De eerste dag begonnen we bij een klein plaatsje genaamd Marahau. Vanaf daar was het ongeveer 4 uur lopen naar de plek waar we gingen kamperen: de Anchorage campsite. Voor het eerst waren we ‘echte’ backpackers. We hadden allemaal hike spullen (waaronder backpacks) gekocht bij Kathmandu (allebei dezelfde spullen en dezelfde kleur. Dit vond Lars niet zo leuk J ) Ook hadden we boodschappen gedaan om de 4-daagse tocht te overleven. Dus met volgeladen rugzakken liepen we het eerste deel met ‘gemak’. Er was in het begin nog niet zoveel te zien omdat we voornamelijk door bos liepen, maar toch was het wel heel leuk. We kwamen aan op de camping en we ontmoette nog een Luxemburgs meisje en Belgische jongen waarmee we gezellig hebben gepraat.

 
De tweede dag werd de track wat moeilijker, meer heuveltjes op en af. De gehele track van dag 1 tot 4 liepen we langs de rotswand, en soms over het strand. Het was heerlijk zonnig en we vertrokken ongeveer om een uur of 11 van de camping richting de volgende verblijfplaats: de Bark Bay hut. Dit is een van de vele hutten die de overheid neerzet zodat mensen ergens kunnen slapen als ze een lange track doen. Deze hutten zijn echt back to basic, geen verlichting maar kaarsjes, geen elektrische kachel maar houtkacheltje, alles van hout en je moet zelf je gasbrander meenemen om eten op te warmen. Je slaapt in een bunk bed, dus twee lange rijen boven en beneden met matrasjes naast elkaar. Je neemt je eigen slaapzak mee en kiest een matras uit. De track werd steeds mooier, we hadden al veel meer mooie uitzichtpunten dan de dag ervoor! Toen we om een uur of 3 aankwamen in de hut zijn we het strand opgelopen en heeft Lars nog een snelle duik genomen in het koude water. We hebben de avond doorgebracht met twee Nederlanders. Heel leuk, want nadat we tegen elkaar hadden gezegd dat we nog geen een Nederlander waren tegengekomen in Nieuw-Zeeland de laatste tijd, kwamen we plotseling allemaal Nederlanders tegen!

Al ben ik een makkelijke slaper, Lars vond het echt totaal niet lekker om met een aantal andere mensen op een kamer te slapen. Gelukkig heeft hij een beetje kunnen slapen en vertrokken we de die dag al om 5:45am (’s  ochtends) om een tidal crossing te doen (ergens oversteken met laag tij).
De derde dag zijn we dus vroeg opgestaan en werd de track ook steeds iets mooier. Het water blauw, de stranden goud. De tidal crossing was maar heel klein, klein beetje natte voeten gekregen maar dat gaf niet zo erg. We kwamen nu al heel vroeg aan bij de volgende hut: Awaroa. We waren er al om 10 uur ‘s ochtends dus we hadden lekker lang de tijd om onze voeten te laten rusten. Net als de andere twee dagen hebben we deze dag ook 4 uur gelopen. De Awaroa hut vonden we het leukst. Er was een enorme groep kiwi meiden die voor school een cijfer kregen als ze gingen hiken, dus daar hebben we veel mee gepraat. Was echt heel gezellig! Niet alleen de hut was back to basic, ook de douche. Buiten was een douche met een houten/takkig hek eromheen en het water was ijskoud.
Het uitzicht hier was heel erg mooi, want we kwamen met laag tij aan en je zag het steeds meer vloed worden. 

De vierde dag hoefden we maar 1.5 uur te lopen (we hebben er uiteindelijk 2.5 uur over gedaan..) maar moesten we al om 05:45am opstaan om nog een tidal crossing te doen, een hele  grote! Het was namelijk weer laag tij dus we moesten de rivier weer oversteken. Onze voeten deden deze dag toch echt wel pijn! En er kwam nog een onverwachte lange heuvel op ons pad.. die hadden we niet zien aankomen. Uiteindelijk kwamen we aan in Toteranui waar we een watertaxi hadden besteld. We moesten nog 1.5 uur wachten voordat hij kwam. Was heel grappig, want wat we in 4 dagen hadden gelopen vaarden we nu in 1 uur weer helemaal terug. Hij vaarde ook nog langs een eilandje die dicht bij het land lag, Tonga Island, waar een zeehonden kolonie leeft. Er waren er echt enorm veel en eentje zwom ook eigenwijs naar de boot toe. De boot werd aan land op een aanhangwagentje gezet (we zaten er nog steeds in) en werden we naar het watertaxi bedrijf toe gereden. We moesten nog maar  10 minuutjes lopen naar de carpark waar onze auto stond, en vanuit daar reden we naar het heerlijk gezellige hostel waar we nu zitten (inclusief kat). 

 

We hebben het echt heel leuk gehad en zijn ondertussen alweer verder zuid gerezen.

Groetjes van ons uit Queenstown!

Abeltje Tasman

New Destination!

Vandaag zijn we, na een nacht slecht geslapen te hebben, met de auto richting Motueka vertrokken. Gisteravond hadden we Saint Clair’s vintage feest (de winery), om het einde van dit seizoen te vieren. We vonden het allebei wel weer lekker om eindelijk verder te gaan en het mooie landschap te zien.  De bergen zijn echt enorm en alles is veel groener dan op het noordereiland. We hebben van de week onze trip gepland naar het Abel Tasman Park, daar zitten we nu dus dichtbij. Dat schijnt echt een enorm mooi park te zijn met blauw water en witte stranden. Dus we gaan een 4 daagse hike doen, hebben backpacks gekocht, speciale kleding, dus we hoeven alleen nog maar onze voedsel voorraad in te slaan. Daarna moeten we waarschijnlijk wel weer werken, maar we zijn er in ieder geval dan weer tussenuit geweest.

Op dit moment zitten we dus in Motueka, dat ligt onder het Abel Tasman park. Abel Tasman was trouwens een Nederlandse ontdekkingsreiziger in het midden van de jaren 1600. Hij ontdekte Tasmanië, Nieuw-Zeeland en Tongatapu toen hij als opdracht Australië moest onderzoeken (dat heette toen Nieuw-Holland). Leuk dat Nederland daar zo’n grote rol in heeft gespeeld.
We zitten in een gezellig hostel in een 6 bed dorm. Is wel weer wat anders dan een private room in de duncannon (ons vorige hostel).

Maargoed, wij gaan ons verheugen op onze trip zaterdag! Foto’s volgen daarna!

3 weeks in Blenheim

Hi there!

Eindelijk weer eens een berichtje van ons. Zoals al eerder gezegd te hebben is het nogal moeilijk om aan goedkoop internet te komen, vooral Wi-Fi is hier nergens gratis. Dus heb ik mezelf maar overgehaald om 100 mb (voor 10$!!) te kopen.
We zitten nu al drie weken, vanaf 27 maart, in Blenheim, regio Malbourough, op het Zuidereiland. Het gaat helemaal goed met ons. We verblijven in een soort kamp achtig hostel 'Duncannon', met allemaal kamertjes voor 2 personen.
De omgeving is prachtig, de bergen zijn hier al veel hoger dan op het Noordereiland en je ziet soms zelfs al sneeuw op de bergtoppen liggen.

Helaas begint het weer wel een stuk minder te worden, echt herfst. Veel bewolking, af en toe een buitje. Maargoed, na zo’n enorm mooie zomer maakt dat weinig uit. Behalve dat Lars en ik snel naar het zuiden moeten gaan reizen, omdat dat deel het dichtst bij Antartica ligt en dus heel koud en regenachtig kan worden. Lars werkt nu al 3 weken in de winery ‘Saint Clair’ een hele goeie wijnmaker, en ik ben geswitcht van winery naar fruitplukken. De 12 hour shifts waren niks voor mij.
Volgende keer hoop ik een baantje in retail (detailhandel) te vinden, daar kijk ik nu al naar uit! Want het fruitplukken is heel erg onregelmatig en het vintage seizoen is alweer bijna voorbij. Dus dat wordt nog een tijdje werken (zoeken)! 

Voor de rest hebben we niet heel veel spannende dingen meegemaakt de laatste drie weken, vooral werken, films kijken, eten en slapen. Zelf heb ik nu al drie dagen vrij, en Lars heeft 1 keer in de 8 dagen vrij van zijn drukke baantje. Hij is wel heel trots op zichzelf dat hij het zo goed volhoud, en ik ben ook heel trots op hem!

Met Siepie de tweede gaat het ook goed ondanks zijn deuk. Hij is goed door de WOF (warrant of fitness) oftewel APK gekomen. Alleen twee nieuwe stadslichten voor 10$.  En hij heeft nieuwe remvloeistof nodig, dus dat moet dan ook maar!

Hoe is het weer nu in Nederland, wordt het alweer wat lenteachtiger? Hoop voor jullie dat het zonnetje snel gaat schijnen. Ik heb het gevoel dat hij jullie kant op komt want hier is hij bijna niet meer te zien! 

Verder is het nu een spannende tijd omdat Douwe en Chantal al heel snel hun kindje krijgen, en dat betekend dat ik voor de 4^e keer tante wordt van een neefje of nichtje! Een dikke knuffel van ons.
Ook is pap bijna jarig (ik weet dat hij daar echt niks mee heeft) haha. En oma alvast succes voor de 19^e (of de 18^e voor jullie?)! En Hennie nog gefeliciteerd hihi. En Merel die de 22^e gaat afrijden! Ook alvast gefeliciteerd want ik weet zeker dat je hem gaat halen! Zo ben weer helemaal geupdated.

Nou veel liefs van ons uit Nieuw-Zeeland en groetjes aan iedereen, and we hope to hear from you soon! Geen foto’s dit keer ivm internet.

Xxx Sanne en Lars

Lars has arrived!

Hoihoi!

Eindelijk, na weken wachten is Lars gisterochtend om 10:30 aangekomen in Napier!! Hij was en is nog steeds hartstikke moe. Begrijpelijk na zo’n enorm lange reis van rond de 40 uur. Kitty en ik haalden hem van het vliegveld, Peter en de jongens waren werken/school. Siepie de tweede heeft ons weer veilig thuis gebracht :) Ook had Lars allemaal cadeautjes van iedereen meegenomen. Dat was natuurlijk ook heel erg leuk!

Filmpje: Lars die aankomt in Napier

Eerst hebben we Lars rondgeleid in huis, en toen heeft hij zijn koffer uitgepakt. Kitty maakte snel nog wat slagroom voor onze zelfgemaakte appeltaart die we speciaal voor Lars hadden gemaakt. Toen hebben we met z’n drietjes lekker buiten in het zonnetje gezeten en kon Lars bijkomen van alle indrukken. En bijbruinen natuurlijk. De appeltaart was trouwens heerlijk al zeg ik het zelf.
We zijn nog kort de stad in geweest en hebben alvast een afspraak gemaakt bij de kiwibank om een bankrekening te openen. ’S Avonds hadden we een heerlijk toetje (zelfgemaakte teramisu) voor Lars klaarstaan na het eten. Yammmmmm. 

Vandaag zijn Lars en ik al om een uurtje of 12 op pad gegaan, naar White Pine Bush om een wandeling te maken. Alles om Lars wakker te houden, want hij moet zich nog wel even aanpassen aan de tijden natuurlijk (hij ligt nu al bijna te slapen op de bank). We hebben enorme bomen gezien in het bos, echt hudge! Daarna zijn we doorgereden naar Waipatiki Beach, een mooi strand waar Kitty en Peter mij ook de eerste week hebben meegenomen. We hebben samen gewandeld langs de rots met een mooi blauwe oceaan als uitzicht. Was echt een heel gezellig dagje en een lekker zonnetje.

We doen het nog een beetje rustig aan, want zo te zien duurt het nog wel een paar dagen voordat Lars helemaal weer opgeladen is en zich aangepast heeft hahah.

Filmpje: Lars en ik in Siepie de tweede

Filmpje: White Pine Bush natuur

Gelukkig is er nog enorm veel te doen en te zien hier in de buurt. Mooie bergen, mooie wandelingen, mooie natuur. Gewoon even lekker relaxen na al dat werken van hem.