Lars has arrived!

Hoihoi!

Eindelijk, na weken wachten is Lars gisterochtend om 10:30 aangekomen in Napier!! Hij was en is nog steeds hartstikke moe. Begrijpelijk na zo’n enorm lange reis van rond de 40 uur. Kitty en ik haalden hem van het vliegveld, Peter en de jongens waren werken/school. Siepie de tweede heeft ons weer veilig thuis gebracht :) Ook had Lars allemaal cadeautjes van iedereen meegenomen. Dat was natuurlijk ook heel erg leuk!

Filmpje: Lars die aankomt in Napier

Eerst hebben we Lars rondgeleid in huis, en toen heeft hij zijn koffer uitgepakt. Kitty maakte snel nog wat slagroom voor onze zelfgemaakte appeltaart die we speciaal voor Lars hadden gemaakt. Toen hebben we met z’n drietjes lekker buiten in het zonnetje gezeten en kon Lars bijkomen van alle indrukken. En bijbruinen natuurlijk. De appeltaart was trouwens heerlijk al zeg ik het zelf.
We zijn nog kort de stad in geweest en hebben alvast een afspraak gemaakt bij de kiwibank om een bankrekening te openen. ’S Avonds hadden we een heerlijk toetje (zelfgemaakte teramisu) voor Lars klaarstaan na het eten. Yammmmmm. 

Vandaag zijn Lars en ik al om een uurtje of 12 op pad gegaan, naar White Pine Bush om een wandeling te maken. Alles om Lars wakker te houden, want hij moet zich nog wel even aanpassen aan de tijden natuurlijk (hij ligt nu al bijna te slapen op de bank). We hebben enorme bomen gezien in het bos, echt hudge! Daarna zijn we doorgereden naar Waipatiki Beach, een mooi strand waar Kitty en Peter mij ook de eerste week hebben meegenomen. We hebben samen gewandeld langs de rots met een mooi blauwe oceaan als uitzicht. Was echt een heel gezellig dagje en een lekker zonnetje.

We doen het nog een beetje rustig aan, want zo te zien duurt het nog wel een paar dagen voordat Lars helemaal weer opgeladen is en zich aangepast heeft hahah.

Filmpje: Lars en ik in Siepie de tweede

Filmpje: White Pine Bush natuur

Gelukkig is er nog enorm veel te doen en te zien hier in de buurt. Mooie bergen, mooie wandelingen, mooie natuur. Gewoon even lekker relaxen na al dat werken van hem.

Update | Laatste week Auckland!

Hey guys!

Hoe gaat het met jullie allemaal daar in snowy Holland?

Wuhuuu, nog maar een weekje te gaan, want volgende week vrijdag is mijn laatste dag als Au Pair hier in de ‘drukste’ stad van Nieuw-Zeeland. Vind het best leuk om te doen, maar ben ook blij als ik eindelijk weer kan doen waarvoor ik hier ben gekomen: reizen.
Als het goed is staat het plan voor de komende tijd vast, 1 februari ben ik klaar en komen Jeroen en Guus terug naar Auckland. De volgende dag beginnen we onze roadtrip door het noordereiland (en misschien een stukje zuidereiland). Ik heb gehoord dat er in Rotorua veel te doen is, en de reis zelf is ook al heel erg mooi (van wat ik heb proberen te zien onder het autorijden).
Natuurlijk gaan we ook langs Napier om Peter, Kitty, Kevin en Quinn te bezoeken (en misschien een duik in het zwembad te nemen?).

De afgelopen week was, zoals je op de foto's ziet, weer erg rustig, het was ook heel erg warm en benauwd dus het is lastig om een lange tijd buiten door te brengen. Ik ben met Isabelle en haar vriendinnetje naar het park geweest en een soort strandje, waar we krabben gingen zoeken. Af en toe worden mijn nagels gelakt door Natalie die haar eigen ‘nail bedrijf’ heeft opgestart, stuur ik kinderen naar hun kamer, moet ik Furbie aanhoren (Jawel, de Furbie van vroeger maar nu hebben ze digitale ogen), doe ik een wasje, heb mijn haren EINDELIJK bij laten knippen en gisteren geverfd. Het duurde een uur voordat ik mijn haar durfde te verven. Niet bang voor de kleur (denk dezelfde kleur als mam!), maar ik had –zoals ik nog nooit had gedaan- de warning pagina gelezen, met alle gevolgen van huidallergie veroorzaakt door de haarverf. Pff.. van pap geërfd. 

(mijn bijgeknipte en gekleurde haar. Erg belangrijk.)

 
De kappers hier zijn trouwens echt duur, ik had nog een ‘goedkope’ van $47,- voor de puntjes bijknippen en mijn pony. Nadat ik zei wat ik wilde begon ze zo te knippen, zonder mijn haar nat te spuiten (heb geen idee of dat goed is of niet, lijkt me niet aangezien mijn haar golft).
Pap denkt nu vast pff.. ‘Begint ze weer over haar haren. Lijkt Claudia wel’. Hihi.

Ben wel blij als ik weer op doorreis kan, nu ik bij een ander gezin in huis ben mis ik mijn eigen leven, familie, vrienden, katten, nikky, en gewoontes alleen maar meer. Dan lijkt het elke-dag-asperientje-tegen-hoofdpijn-veroorzaakt-door-druk-in-nederland plotseling niet zo erg meer. Maar echt heimwee heb ik niet, heb ik nooit gehad ook, gelukkig. Kan niet wachten tot ik weer de mooie natuur kan zien, het blauwe water en de geen-strepen-door-internationale-vliegtuigen blauwe lucht.
Het gevoel van vrijheid, heengaan waar je maar wilt. Heerlijk! 

 Vandaag zijn we met de oma van de meiden naar een andere wijk geweest, omdat ze daar bij een Zuid Afrikaanse kapper haar haren liet doen. Wij hadden zo twee uurtjes de tijd om de winkels door te struinen. Ik zocht wanhopig naar een Dutch Shop, kon hem niet vinden. Heb wel twee Nieuw-Zeeland petjes gekocht, die ik met dit heerlijke warme zonnige weer (hihi) echt nodig heb.

 (ja sorry, wéér roze..)

Voor de aankomende week nog geen plannen, ook niet voor het weekend trouwens. Beetje lastig als ik hier niet zoveel mensen ken, en benzine zo duur is. En ik ben nou ook niet het type dat in d’r eentje in de club gaat zitten, wachtend voor contact met de dansende dronken medemens (ik kan namelijk niet drinken met de auto. Alhoewel.. nee grapje). 

Hoop dat jullie veilig het verkeer doorkomen met al die sneeuw, en een fijn weekend iedereen!