West Coast

.. vervolg na Abel Tasman! (Abel Tasman bericht staat vóór deze)

Vanuit Tekaka, waar we verbleven na de Abel Tasman wandeling, zijn we richting de (natte) West Coast gereden. We gingen als eerst naar Hokitika via Punakaiki, waar de pancake rocks zijn.
Zodra we door de West Coast reden begon het enorm hard te regenen en ook het landschap veranderde in regenwoud. De pancake rocks zijn een kwartiertje lopen vanaf de snelweg, waar we gestopt zijn en met onze regenjassen zijn gaan kijken. Het zou zo zijn dat dit met woest weer nóg mooier was, en dat klopte! Doordat de zee zo hard tegen de rotsen aankwamen, kwam het water via blowholes eruit.

Can you see?

Daarna zijn we een broodje gaan eten bij het cafétje aan de snelweg, en daarna verder gegaan naar Hokitika. We kwamen daar aan het eind van de middag/begin avond aan en het begon al schemerig te worden, vooral met dat regenachtige weer. Het hostel waar we verbleven was niet heel gezellig, was vrij koude sfeer en we gingen de dag erna ook weer gewoon verder! We wilden eigenlijk naar Haast gaan, maar stopten even voor een pauze in het stadje Fox Glacier (dus bij de Fox Glacier, een gletsjer). Heel toevallig kwam net op dat moment het Nederlandse stel aanlopen dat we hadden ontmoet in één van de hutten tijdens de Abel Tasman track! Ze waren op weg om te Skydiven (parachute springen) en hebben we besloten een nachtje in Fox Glacier te blijven. Het was tenslotte hardstikke mooi zo naast een enorme berg. 'S avonds hadden we een leuke Duitse jongen ontmoet (serieus, het stikt hier van de Duitsers en mensen vragen automatisch al of je Duits bent) waar we de hele avond mee hebben gepraat.

Lars en ik onderweg naar Wanaka

De volgende ochtend ook weer verder gegaan, niet naar Haast, maar naar Wanaka. Een klein stadje met een enorm mooi uitzicht. Het hostel zag er echt heel luxe uit, wel de mooiste waar ik ben geweest, en was heel erg gezellig. We zijn daar een paar dagen gebleven, maar omdat het zo koud is en soms regent wordt het wat lastiger om dingen te gaan doen. De derde dag in Wanaka lag er opeens sneeuw op de bergtoppen, heel gaaf om te zien! Volgende maand, Juni, start het skiseizoen in Nieuw-Zeeland. Dus dat willen we misschien ook nog gaan doen.

Puzzel museum in Wanaka.

vóór... (in Wanaka)

en na!

Vandaag zijn we naar Queenstown gereden, was maar 1,5 uur rijden van Wanaka. We zitten dus nu heel zuid op het zuidereiland, en het wordt al echt winterachtig. Buiten is het zo koud brrrrr. Ook hier is het uitzicht echt zo mooi, kan er uren naar kijken. Queenstown is wel veel kleiner en minder druk als we hadden verwacht. Er zijn ook niet zoveel winkels, maar ik ga nog steeds proberen of ik misschien een baantje in de winkel kan vinden, vooral omdat het hoogseizoen nu over is.

Bijna in Queenstown

Terrasje

Verder hebben we nog niet veel plannen. Nou ja, genoeg plannen maar we moeten nog even kijken hoe en wat! Het is in ieder geval super mooi en ben helemaal tevreden. Nou dit was wel genoeg geupdated voor de komende tijd. Had eindelijk een keer normale Wi-Fi!

Groetjes uit Queenstown,

Sanne en Lars

Lars has arrived!

Hoihoi!

Eindelijk, na weken wachten is Lars gisterochtend om 10:30 aangekomen in Napier!! Hij was en is nog steeds hartstikke moe. Begrijpelijk na zo’n enorm lange reis van rond de 40 uur. Kitty en ik haalden hem van het vliegveld, Peter en de jongens waren werken/school. Siepie de tweede heeft ons weer veilig thuis gebracht :) Ook had Lars allemaal cadeautjes van iedereen meegenomen. Dat was natuurlijk ook heel erg leuk!

Filmpje: Lars die aankomt in Napier

Eerst hebben we Lars rondgeleid in huis, en toen heeft hij zijn koffer uitgepakt. Kitty maakte snel nog wat slagroom voor onze zelfgemaakte appeltaart die we speciaal voor Lars hadden gemaakt. Toen hebben we met z’n drietjes lekker buiten in het zonnetje gezeten en kon Lars bijkomen van alle indrukken. En bijbruinen natuurlijk. De appeltaart was trouwens heerlijk al zeg ik het zelf.
We zijn nog kort de stad in geweest en hebben alvast een afspraak gemaakt bij de kiwibank om een bankrekening te openen. ’S Avonds hadden we een heerlijk toetje (zelfgemaakte teramisu) voor Lars klaarstaan na het eten. Yammmmmm. 

Vandaag zijn Lars en ik al om een uurtje of 12 op pad gegaan, naar White Pine Bush om een wandeling te maken. Alles om Lars wakker te houden, want hij moet zich nog wel even aanpassen aan de tijden natuurlijk (hij ligt nu al bijna te slapen op de bank). We hebben enorme bomen gezien in het bos, echt hudge! Daarna zijn we doorgereden naar Waipatiki Beach, een mooi strand waar Kitty en Peter mij ook de eerste week hebben meegenomen. We hebben samen gewandeld langs de rots met een mooi blauwe oceaan als uitzicht. Was echt een heel gezellig dagje en een lekker zonnetje.

We doen het nog een beetje rustig aan, want zo te zien duurt het nog wel een paar dagen voordat Lars helemaal weer opgeladen is en zich aangepast heeft hahah.

Filmpje: Lars en ik in Siepie de tweede

Filmpje: White Pine Bush natuur

Gelukkig is er nog enorm veel te doen en te zien hier in de buurt. Mooie bergen, mooie wandelingen, mooie natuur. Gewoon even lekker relaxen na al dat werken van hem.

Christmas greetz

Hoi hoi thuisfront!

De tijd gaat echt snel, maar het voelt alsof ik hier al veel langer ben dan het eigenlijk is. Ik ben nu namelijk al anderhalve maand van huis, en tweeënhalve week in Nieuw-Zeeland. Alles gaat helemaal goed hier. Het begint echt al een beetje als mijn thuis te voelen bij Peter, Kitty, Kevin en Quinn. Deze dagen hebben we veel gewinkeld, zijn we veel de stad in geweest, heb ik Kitty bijgestaan met boodschappen doen bij de Pak ’n Save en hebben we Christmas purchases (kerstinkopen) gedaan. De kadootjes liggen al onder de kerstboom! Wel vreemd dat wij hier 12 uur eerder kerst en oud en nieuw vieren dan in Nederland.
Ook ben ik samen met Kitty in de cabrio van Peter (the good life) naar Te Mata Peak geweest, een mooi punt in de bergen met uitzicht over Hastings en Bluff Hill (waar wij wonen) in Napier.
Alleen Peter was niet zo blij toen hij mijn iets te enthousiast opgesmeerde zonnebrandcrème  op zijn leren bekleding vond (en het er niet meer vanaf kreeg..). Oeps. Sorry Peter!
Ook ben ik met een paar mensen naar Splash Planet geweest, een waterpark in Hastings. Wat grappig is, is dat Splash Planet echt één van de grootste amusement parken in Nieuw-Zeeland schijnt te zijn. Bij ons is walibi al vrij klein, maar in Nieuw-Zeeland zou walibi echt heel groots zijn, liet ik me tenminste vertellen.

Ook heb ik sinds anderhalve week geleden een baantje gevonden! Het is niet het meest ideale baantje –aardBIJENplukken.. AUW- maar het verdient beter dan mijn baan in the Netherlands (sorry Karwei, maar jullie blijven wel het gezelligst!). Ik werk met een paar meiden uit Slowakije en Duitsland. Kitty brengt en haalt me elke ochtend, lief he?
Ik werk elke ochtend van maandag tot zaterdag een paar uurtjes, dus heb ik in de middagen nog genoeg tijd om leuke dingen te doen. Al moet ik zeggen dat ik best een beetje lui ben de laatste dagen. Of is dat gewoon altijd al een beetje zo geweest..? Nahhhh..
Als ik wat langer hier ben en meer Engels heb geleerd wil ik waarschijnlijk bij de Mitra 10 solliciteren. Dat is ongeveer hetzelfde als de Karwei, maar dan iets groter. Het heet dan ook de Mega Mitra 10.

Over mijn Engels gesproken:  ten eerste is het al lastiger dan ik in eerste instantie dacht. Maar omdat ik hier bij Nederlanders in huis woon, die contact hebben met zowaar elke Nederlander in Nieuw-Zeeland (wel erg gezellig) en die ook regelmatig bezoeken is het nog best lastig om elke dag Engels te oefenen. Ik ben naar de buurman gegaan die buitenlanders Engelse lessen geeft, die wilt wel met me oefenen en gesprekjes doen. Het accent hier is trouwens het lastigst. Omdat wij Amerikaans Engels gewent zijn is het Kiwi accent echt moeilijk te verstaan. De e spreken ze uit als i, bijvoorbeeld:
Seven = Siven
She Said = Shi Sid
Cheque = Chik

Dus je begrijpt als iemand zoiets zegt als: ‘Well, shi sid shi wasn’t wid at oll’ in plaats van: ‘Well, she said she wasn’t weird at all’ het best moeilijk is om iemand te begrijpen. Ik weet trouwens niet waarom ik deze zin koos.
Wat wel leuk is, is dat als je iets gaat afrekenen in de winkel, ze allemaal vragen hoe het met je gaat. ‘Hello, how are you?’ waarop je dan weer antwoord: ‘Good thanks, how are you?’ en zij zegt: ‘Fine thanks. Merry christmas’ ‘Thanks, you too!’. En dat dan overal.
Aangezien mijn reactie vermogen nog niet erg snel is, en ook niet weet of dat ooit gaat gebeuren (blame it on my ADD),  en mijn schaamte  voor mijn Nederlandse accent, weet ik nooit wat ik terug moet zeggen. Dus zeg ik maar: ‘How are you?’ als iemand aan mij vraagt: ‘How are you?’. En dan lief lachen en dan komt het allemaal goed. Het gaat in ieder geval wel iets anders dan in Nederland denk ik, hier nemen ze meer de tijd voor je.

Toch vind ik dat er niet zo heel veel verschillen zijn tussen   Nederlanders en Kiwi’s. Ze geven allebei niet graag geld uit.. meer weet ik even niet. Wat ik merk is dat bijvoorbeeld met barbecues de Kiwi’s en de Nederlanders goed met elkaar mengen. Ook heeft  bijna elke kiwi die je tegen komt ook wel op één of andere manier een connectie met Nederland. Hun oma’s, opa’s, broers of zussen komen bijvoorbeeld uit Nederland. Ook veel Kiwi’s getrouwd met Nederlanders en andersom.

Morgen is voor ons eerste kerstdag en kunnen Kitty en ik lekker uitslapen. Quinn kan niet wachten tot hij de kadootjes mag open maken! Daarna gaan we naar vrienden (Nederlands) van Peter en Kitty die hier ook in Napier wonen, waarvan hun vrienden (Nederlands) ook komen. Dan gaan we heerlijk barbequen, zoals de Nieuw-Zeelanders dat doen met kerst! Heb er al super veel zin in.
Tweede kerstdag gaan we denk ik met de familie gezellig kerst vieren.
En wat zijn jullie kerstplannen?

Alvast allemaal Happy Christmas en een enorm gelukkig  en gezond 2013 toegewenst!