Back in Napier again

Na weken rondgereist te hebben zijn we weer terug in onze thuisbasis, huize Langbroek in Napier.
Ook heb ik beloofd nog wat foto's te posten. Dus dat ga ik nog even doen.
We hebben hier in Napier een nieuw baantje gevonden, hetzelfde werk als dat we in Blenheim deden en waar we onderbetaald kregen ($0,50 per plantje) krijgen we nu $0,95 per plantje. Als je hard werkt kan je er heel veel mee verdienen, maar Lars en ik zijn een beetje uitgewerkt en doen het rustig aan.
Ook begint het eind van de reis alweer in zicht te komen.. we staan allebei alweer met één been in Nederland, hoe graag ik dat ook NIET wil. Het mooie landschap moeten missen, de ruimte die je hebt, de relaxte atmosphere, mijn autotje, alles.
Ik ben druk bezig geweest met te bedenken wat ik nu eigenlijk wil gaan studeren in Nederland.. ik twijfelde tussen SPH (sociaal pedagogische hulpverlening) of MWD (maatschappelijk werk en dienstverlening). Maar ondertussen blijft ook toerisme in mijn hoofd hangen.
Ik ben nog lang niet uitgerezen en wil echt graag nog veel meer van de wereld zien. Dus dat wordt even brainstormen, beetje lastig als het zo snel al besloten moet worden!

Vineyard in Blenheim

Dagje in Wellington, onderweg naar Napier.

Albertheijn pindakaas. Ook in de NZ supermarkten.

Een positief ding van het weer aan het studeren gaan, is de stage in het derde jaar, die je in het buitenland mag gaan doen. Ik denk dat ik tegen die tijd wel graag weer terug ga naar NZ, of een andere keer. Dit was zeker niet de laatste keer! Ik weet ook zeker dat als ik eenmaal terug ben in Nederland, het echt ontzettend ga missen hier. Het touren met Siepie de tweede, die het hardstikke goed gedaan heeft, de ongelovelijk mooie natuur, en dingen die ik heb gedaan waarvan ik dacht dat ik ze nooit zou doen. Mijn kijk op de wereld is ook veranderd. Waar eerst Enkhuizen alles leek te zijn, is het nu maar een heel klein puntje. Ook fietsen naar Venhuizen zal voortaan niet moeilijk meer zijn, al vind ik alles op de fiets al ver haha. (sorry murl)
Afstanden ben ik ook heel anders tegen aan gaan kijken. Maar ik kijk er wel echt naar uit om weer iedereen te zien, en weer met Siepie, Olly, Buffy en Nikky te koetelen. Ik mis ze zo erg!
Zonder kat ben ik niet compleet hahaha. Lars ziet er nu al tegenop dat Siepie ons komt vergezellen als we 's nachts liggen te slapen. Alleen het rechts rijden gaan eng worden aangezien ik meer kilometers hier heb gereden dan in Nederland en totaal geen last van het verschil links rijden heb gehad, en alleen maar automaat heb gereden. Dat wordt pap's botsgolfje weer lenen! Ach, daar zit nu toch al een deuk in.

Maaar we zijn nog niet weg en we willen nog graag even naar Northland gaan voordat we gaan, en Lars wilt nog graag de Tongariro Crossing doen (die ene weetje wel, waar mijn teennagels het niet hebben overleefd). Gelukkig wilt hij de day walk doen dus dat zijn maar 6 uurtjes, maar wel het mooiste deel van de walk.

Onze nieuwe werkplek in Napier inclusief Pauw en hele lieve Fantails.

Fantail (niet zelf gemaakt hoor). Zijn echt hele lieve en sociale vogeltjes die de hele tijd dicht om je heen gaan vliegen en dicht bij je in de buurt blijven.

Dikke kus aan iedereen en we zien jullie snel weer!

Bye bye Southern Island!

Weer een update van onze reis! Christchurch was best indrukwekkend.. omdat daar een grote aardbeving is geweest een paar jaar geleden lag het hele centrum plat. Gewoon echt het centrum van de stad, waar alle winkels waren, wat het levendigste gedeelte was, is helemaal plat. Winkels dicht, overal hekken, bouwvakkers en hijskranen. Nu hebben ze wel buiten het centrum een aantal shopping malls, waar het heel druk is. Wij verbleven in een gezellige lodge voor twee dagen. Lars was een beetje ziek geworden en ik had bonkende hoofdpijn, dus we waren samen aan het uitzieken in bed met de tv. De reis van Christchurch naar Blenheim was echt leuk, want we kwamen langs het stadje Kaikoura, waar we onverwachts een zeehonden kolonie tegenkwamen naast de ‘snelweg’. Echt heel leuk om te zien, enorm schattig.

Na weer een tijdje (2 weken) in Blenheim, het noorden van het Zuider eiland, te hebben gezeten, hebben we vandaag besloten om de ferry te pakken om terug te gaan naar het Noorder eiland. Dus op dit moment zitten we in de ferry, op een typische Nederlandse regenachtige dag. In Blenheim verbleven we bij locals, een kiwi man en zijn Russische vrouw die een kamer verhuren. Alle hostels zaten vol en de kamer die we huurden was ook nog eens hartstikke goedkoop ($100 pw). De eerste nacht was niet ideaal. We kwamen aan het eind van de middag aan vanuit Christchurch en de Russische vrouw, hoe typisch het ook is, was drunk as hell. Ze was geobsedeerd door mijn figuur en ook Lars was erg interessant. We sliepen die nacht met een koffer voor de deur en Lars legde zijn zakmes onder het bed. Gelukkig overdreven we een beetje en de  volgende dag had de Russische vrouw een kater. Ze bleken juist gastvrij te zijn (nog steeds heel erg apart, maar gastvrij) en de Kiwi man heeft me geholpen met wat dingetjes aan de auto, die trouwens wat schade aan de motor heeft opgelopen.  We hoorden een raar ratelend geluid en ik vroeg een vriend uit Napier die bij de AA service werkt wat het kon zijn. Hij dacht de olie, en jahoor, olie op. Niet een beetje, maar echt heel erg op en ook nog eens vies. Dus wij meteen naar de garage. Gelukkig doet hij het nog en het geluid is zo goed als weg..

Ondertussen waren we naar het Work & Income center geweest om te vragen of er baantjes vrij waren voor het pruning season. We hebben contractors opgebeld en bij één konden we meteen, na een gesprekje, beginnen. Wisten wij veel dat we zwaar onderbetaald werden! Dus wij weer verder zoeken.. Nu hebben we dus besloten om in Hawke’s Bay te gaan werken, omdat daar ook veel wijngaarden zijn. We hebben al een paar contractors gebeld en als het goed is kunnen we bij iemand terecht! Kunnen we nog een beetje geld verdienen voordat we terug gaan.

En zoals de meeste van jullie al weten hebben we onze tickets geboekt voor 10 augustus, Nieuw-Zeelandse datum. We komen dus de 12^e aan. Ook hebben we weten te regelen naast elkaar te kunnen zitten in het vliegtuig, dus kan ik Lars zijn handje vasthouden. Blugh moet nog echt niet denken aan studeren, maar Lars heeft er hartstikke veel zin in.
Maar voor nu gaan we nog even genieten hier. Lars is blij dat we weer naar het warmere gedeelte van NZ gaan. We gaan waarschijnlijk ook nog even naar Northland (boven Auckland) voordat we weggaan, maar dat zien we nog. En ik wil eigenlijk nog heel graag skydiven, maar dat ziet Lars niet zo heel erg zitten!

De foto's komen later, Lars en ik zijn nu druk bezig zeeziek te zijn.

 

West Coast

.. vervolg na Abel Tasman! (Abel Tasman bericht staat vóór deze)

Vanuit Tekaka, waar we verbleven na de Abel Tasman wandeling, zijn we richting de (natte) West Coast gereden. We gingen als eerst naar Hokitika via Punakaiki, waar de pancake rocks zijn.
Zodra we door de West Coast reden begon het enorm hard te regenen en ook het landschap veranderde in regenwoud. De pancake rocks zijn een kwartiertje lopen vanaf de snelweg, waar we gestopt zijn en met onze regenjassen zijn gaan kijken. Het zou zo zijn dat dit met woest weer nóg mooier was, en dat klopte! Doordat de zee zo hard tegen de rotsen aankwamen, kwam het water via blowholes eruit.

Can you see?

Daarna zijn we een broodje gaan eten bij het cafétje aan de snelweg, en daarna verder gegaan naar Hokitika. We kwamen daar aan het eind van de middag/begin avond aan en het begon al schemerig te worden, vooral met dat regenachtige weer. Het hostel waar we verbleven was niet heel gezellig, was vrij koude sfeer en we gingen de dag erna ook weer gewoon verder! We wilden eigenlijk naar Haast gaan, maar stopten even voor een pauze in het stadje Fox Glacier (dus bij de Fox Glacier, een gletsjer). Heel toevallig kwam net op dat moment het Nederlandse stel aanlopen dat we hadden ontmoet in één van de hutten tijdens de Abel Tasman track! Ze waren op weg om te Skydiven (parachute springen) en hebben we besloten een nachtje in Fox Glacier te blijven. Het was tenslotte hardstikke mooi zo naast een enorme berg. 'S avonds hadden we een leuke Duitse jongen ontmoet (serieus, het stikt hier van de Duitsers en mensen vragen automatisch al of je Duits bent) waar we de hele avond mee hebben gepraat.

Lars en ik onderweg naar Wanaka

De volgende ochtend ook weer verder gegaan, niet naar Haast, maar naar Wanaka. Een klein stadje met een enorm mooi uitzicht. Het hostel zag er echt heel luxe uit, wel de mooiste waar ik ben geweest, en was heel erg gezellig. We zijn daar een paar dagen gebleven, maar omdat het zo koud is en soms regent wordt het wat lastiger om dingen te gaan doen. De derde dag in Wanaka lag er opeens sneeuw op de bergtoppen, heel gaaf om te zien! Volgende maand, Juni, start het skiseizoen in Nieuw-Zeeland. Dus dat willen we misschien ook nog gaan doen.

Puzzel museum in Wanaka.

vóór... (in Wanaka)

en na!

Vandaag zijn we naar Queenstown gereden, was maar 1,5 uur rijden van Wanaka. We zitten dus nu heel zuid op het zuidereiland, en het wordt al echt winterachtig. Buiten is het zo koud brrrrr. Ook hier is het uitzicht echt zo mooi, kan er uren naar kijken. Queenstown is wel veel kleiner en minder druk als we hadden verwacht. Er zijn ook niet zoveel winkels, maar ik ga nog steeds proberen of ik misschien een baantje in de winkel kan vinden, vooral omdat het hoogseizoen nu over is.

Bijna in Queenstown

Terrasje

Verder hebben we nog niet veel plannen. Nou ja, genoeg plannen maar we moeten nog even kijken hoe en wat! Het is in ieder geval super mooi en ben helemaal tevreden. Nou dit was wel genoeg geupdated voor de komende tijd. Had eindelijk een keer normale Wi-Fi!

Groetjes uit Queenstown,

Sanne en Lars

3 weeks in Blenheim

Hi there!

Eindelijk weer eens een berichtje van ons. Zoals al eerder gezegd te hebben is het nogal moeilijk om aan goedkoop internet te komen, vooral Wi-Fi is hier nergens gratis. Dus heb ik mezelf maar overgehaald om 100 mb (voor 10$!!) te kopen.
We zitten nu al drie weken, vanaf 27 maart, in Blenheim, regio Malbourough, op het Zuidereiland. Het gaat helemaal goed met ons. We verblijven in een soort kamp achtig hostel 'Duncannon', met allemaal kamertjes voor 2 personen.
De omgeving is prachtig, de bergen zijn hier al veel hoger dan op het Noordereiland en je ziet soms zelfs al sneeuw op de bergtoppen liggen.

Helaas begint het weer wel een stuk minder te worden, echt herfst. Veel bewolking, af en toe een buitje. Maargoed, na zo’n enorm mooie zomer maakt dat weinig uit. Behalve dat Lars en ik snel naar het zuiden moeten gaan reizen, omdat dat deel het dichtst bij Antartica ligt en dus heel koud en regenachtig kan worden. Lars werkt nu al 3 weken in de winery ‘Saint Clair’ een hele goeie wijnmaker, en ik ben geswitcht van winery naar fruitplukken. De 12 hour shifts waren niks voor mij.
Volgende keer hoop ik een baantje in retail (detailhandel) te vinden, daar kijk ik nu al naar uit! Want het fruitplukken is heel erg onregelmatig en het vintage seizoen is alweer bijna voorbij. Dus dat wordt nog een tijdje werken (zoeken)! 

Voor de rest hebben we niet heel veel spannende dingen meegemaakt de laatste drie weken, vooral werken, films kijken, eten en slapen. Zelf heb ik nu al drie dagen vrij, en Lars heeft 1 keer in de 8 dagen vrij van zijn drukke baantje. Hij is wel heel trots op zichzelf dat hij het zo goed volhoud, en ik ben ook heel trots op hem!

Met Siepie de tweede gaat het ook goed ondanks zijn deuk. Hij is goed door de WOF (warrant of fitness) oftewel APK gekomen. Alleen twee nieuwe stadslichten voor 10$.  En hij heeft nieuwe remvloeistof nodig, dus dat moet dan ook maar!

Hoe is het weer nu in Nederland, wordt het alweer wat lenteachtiger? Hoop voor jullie dat het zonnetje snel gaat schijnen. Ik heb het gevoel dat hij jullie kant op komt want hier is hij bijna niet meer te zien! 

Verder is het nu een spannende tijd omdat Douwe en Chantal al heel snel hun kindje krijgen, en dat betekend dat ik voor de 4^e keer tante wordt van een neefje of nichtje! Een dikke knuffel van ons.
Ook is pap bijna jarig (ik weet dat hij daar echt niks mee heeft) haha. En oma alvast succes voor de 19^e (of de 18^e voor jullie?)! En Hennie nog gefeliciteerd hihi. En Merel die de 22^e gaat afrijden! Ook alvast gefeliciteerd want ik weet zeker dat je hem gaat halen! Zo ben weer helemaal geupdated.

Nou veel liefs van ons uit Nieuw-Zeeland en groetjes aan iedereen, and we hope to hear from you soon! Geen foto’s dit keer ivm internet.

Xxx Sanne en Lars

Lars has arrived!

Hoihoi!

Eindelijk, na weken wachten is Lars gisterochtend om 10:30 aangekomen in Napier!! Hij was en is nog steeds hartstikke moe. Begrijpelijk na zo’n enorm lange reis van rond de 40 uur. Kitty en ik haalden hem van het vliegveld, Peter en de jongens waren werken/school. Siepie de tweede heeft ons weer veilig thuis gebracht :) Ook had Lars allemaal cadeautjes van iedereen meegenomen. Dat was natuurlijk ook heel erg leuk!

Filmpje: Lars die aankomt in Napier

Eerst hebben we Lars rondgeleid in huis, en toen heeft hij zijn koffer uitgepakt. Kitty maakte snel nog wat slagroom voor onze zelfgemaakte appeltaart die we speciaal voor Lars hadden gemaakt. Toen hebben we met z’n drietjes lekker buiten in het zonnetje gezeten en kon Lars bijkomen van alle indrukken. En bijbruinen natuurlijk. De appeltaart was trouwens heerlijk al zeg ik het zelf.
We zijn nog kort de stad in geweest en hebben alvast een afspraak gemaakt bij de kiwibank om een bankrekening te openen. ’S Avonds hadden we een heerlijk toetje (zelfgemaakte teramisu) voor Lars klaarstaan na het eten. Yammmmmm. 

Vandaag zijn Lars en ik al om een uurtje of 12 op pad gegaan, naar White Pine Bush om een wandeling te maken. Alles om Lars wakker te houden, want hij moet zich nog wel even aanpassen aan de tijden natuurlijk (hij ligt nu al bijna te slapen op de bank). We hebben enorme bomen gezien in het bos, echt hudge! Daarna zijn we doorgereden naar Waipatiki Beach, een mooi strand waar Kitty en Peter mij ook de eerste week hebben meegenomen. We hebben samen gewandeld langs de rots met een mooi blauwe oceaan als uitzicht. Was echt een heel gezellig dagje en een lekker zonnetje.

We doen het nog een beetje rustig aan, want zo te zien duurt het nog wel een paar dagen voordat Lars helemaal weer opgeladen is en zich aangepast heeft hahah.

Filmpje: Lars en ik in Siepie de tweede

Filmpje: White Pine Bush natuur

Gelukkig is er nog enorm veel te doen en te zien hier in de buurt. Mooie bergen, mooie wandelingen, mooie natuur. Gewoon even lekker relaxen na al dat werken van hem.