Ozzies VS. Kiwis

 De dagen in Sydney even verkort.. heb nog veel in te halen maar heb nu eindelijk Wi-Fi.
De laatste dagen in Sydney waren echt super. Heb veel mensen ontmoet, heb het nachtleven leren kennen (and the day after) en nieuwe delen van Sydney zoals Chinatown. Ook veel in het park gezeten. Omelli’s is een bekende pub waar ze soms karaoke avonden hebben en best veel mensen naartoe komen. Echt super. Heb ook Goldfish leren kennen, super club met veel house music. Op het laatst trokken we ook met mensen uit de nieuwe Australian Backpackers groep op, dus je leert eigenlijk telkens weer mensen kennen. En oja, ik schijn als Brit Dekker te praten, West-Fries blijkt een opmerkelijk accent te zijn, vooral omdat er veel mensen uit Zuid-Holland waren.
In Chinatown heb je net zoals de zwarte markt, Peggie’s Market. We zijn ook naar Bondi Beach geweest, het strand dat altijd uitgezonden wordt op televisie met die lifeguards. (vind ik niet erg).

Bondi Beach

Bondi Beach (Let niet op mijn vetjes)

Maar nu eindelijk heb ik mijn bestemming bereikt: Napier New-Zealand. De reis van Sydney naar Auckland verliep niet erg soepel. Het vliegtuig vertrok al laat uit Sydney, en toen we eindelijk dachten aangekomen te zijn bleek dat er net een tornado was geweest in Auckland.. dat maak je ook niet elke dag mee. Dus moesten we nog heel lang in het vliegtuig wachten, waardoor ik bijna mijn vlucht van Auckland naar Napier had gemist.

Packing my bags. Moet een zielig gezicht voorstellen hihi.

 Gelukkig had elk vliegtuig op Auckland Airport vertraging, dus toen ik net was ingecheckt kon ik meteen door naar het vliegtuig(je). Echt een super klein vliegtuig met maar 55 personen. Gelukkig was dat nog maar een uurtje vliegen, dus eindelijk in Napier aangekomen moest ik nog even wachten tot mijn oom, tante en neefje klaarstonden. En eindelijk, kon ik met ze mee naar huis. Ik was helemaal kapot, en omdat ik in het donker aankwam had ik geen idee waar ik was en hoe Napier eruit zou zien.
’S avonds hebben we nog met z’n viertjes aan tafel gezeten, heb ik de lekkerste douche ooit genomen en heb ik in het lekkerste en zachtste bed ooit gelegen. Alles na dat hostel was een luxe..
Toen ik wakker werd wist ik weer waarvoor ik kwam. Ik hoorde vogels, die we in Nederland niet horen. Ik liep door de kamer en zag een ongelooflijk mooi uitzicht.. wauuuuw..

Net alsof je midden in de bush bush zit, en je kan gewoon letterlijk wandelen in de tuin. (en zwemmen.. hihi) Dat wordt heerlijk tot rust komen de komende dagen!
Vanmiddag heeft Kitty me even rondgereden door Napier. Voor hen is het misschien al allemaal normaal, maar het uitzicht is echt zo zo mooi. Het water is zo’n mooie kleur en in de verte zie je allemaal bergen. Ook de huizen zijn heel uitgestrekt en er is veel natuur, niet alles is zo op elkaar gebouwd. Het huis van Peter en Kitty is ook heel groot en hoog, dus wat een vrijheid zeg!
Heerlijk dat ik nu hier ben. Sydney was geweldig, maar Nieuw-Zeeland is mijn goal en je ziet hier al veel meer van de natuur dan in de binnenstad van Sydney. 

Heb net nog even internet op mijn mobiel geregeld, en heb een nieuw NZ nummer (klik hier).
Vind het nog steeds onwerkelijk dat ik nu écht aan de andere kant van de aardbol ben, en ook wel

een beetje bang om in het diepe te springen en contact te gaan zoeken met de locals en daadwerkelijk te gaan werken. Kitty dacht dat ik misschien bij Mitra 10 kon gaan werken als service medewerkster, omdat ik bij Karwei gewerkt heb. Maar heb geen idee wat alle termen in het Engels zijn...
Maarja, zoals ze zeggen: no worries. Ik kan tenminste nog even genieten van het uitzicht!

On my own

Woensdag 28/11/12
Een bewolkte en niet te warme dag. Best lekker na zoveel dagen hitte! Ons plan was om met de groep naar Bondi Beach te gaan, en vanaf daaruit te lopen naar Bombay beach, een wandeling van twee uur die erg mooi schijnt te zijn. Omdat het steeds begon te regenen, zijn we van gedachten veranderd en hebben we tickets voor Sea World gekocht, dat naast Darling Harbour ligt. We zouden eerst nog even de stad in gaan, iedereen had wel iets nodig. Birckenstocks zijn niet echt geschikt voor mijn pootjes, dus moet ik nog even nieuwe slippers en ballerina schoentjes kopen en een laptophoes. Totdat ik in mijn portemonnee keek en ik me besefte dat ik nooit $170 heb kunnen opmaken in twee dagen, waarvan ik één dag (gister dus) echt niks heb gedaan, behalve mijn kater uitzitten (Guus en Karel denken dat het een zonnesteek was vanwege stemmingswisselingen. Haha, ik zei maar niks.)I
Maar goed, na een berekening kom ik dus ongeveer op $90 dat nergens meer te vinden is, waarvan ik zeker weet dat ik het niet uitgegeven kan hebben. Ik twijfel nog steeds of ik het verloren heb of dat iemand het uit mijn portemonnee heeft gehaald.. Het is gewoon erg lastig omdat je telkens met het pinnen met je NL bankpas geld moet betalen, en daarom had ik juist een groot bedrag gepind. Op dit soort momenten verlang je dan gewoon echt naar huis. Je eigen vertrouwde en veilige omgeving, mensen, dieren. Zelfs je eigen bed en douche. Je zit natuurlijk ook constant met andere mensen op een kamer, dus echt tijd voor jezelf heb je niet, want constant in je eentje zijn zie ik ook niet echt zitten. Alleen nu, nu de andere mensen aan het shoppen zijn ben ik terug naar het hostel gegaan om een poging tot ‘geld terugvinden’ te doen. Niet gelukt, helaas.
In de middag ben ik met de groep naar Sea World geweest, echt super leuk. Misschien dat ik ook nog naar Wildlife wil, dat ligt ernaast en het schijnt dat je dan met koala’s op de foto kan(!!).

’S avonds heb ik het maar rustig gehouden, want ik merk dat ik nog steeds last heb van vermoeidheid van de reis en alle nieuwe invloeden en omgeving. Ohja, en Mees en ik hebben een fort gebouwd in de kamer van alle lakens. We hadden het licht van mijn mobiel in Guus zijn gele broek gedaan, zodat het leek op een kampvuur, en we hadden natuurgeluiden opgezet. Haha this sounds really weird, wat moeten de jongens wel niet gedacht hebben. Guus vond het wel leuk en op een gegeven moment zaten we met z’n vieren een film in het fort, met kampvuur, op mijn laptop te kijken.

Donderdag 29/11/2012

Mees kwam erachter dat ze eerder dan gedacht de bus moest pakken naar Melbourne, waar ze heen is gegaan om te Wooffen. Wooffen is bij een gastgezin verblijven, waar je werkt tegen kost en inwoning. Wel echt heel jammer, want we zijn echt heel veel met elkaar opgetrokken de laatste dagen. Ook de jongens gingen ’s  avonds al weg, drie van onze groep zijn in het hostel gebleven. Mijn nieuwe kamer is echt een hol, er slapen alleen maar jongens en hun koffers en tassen liggen uitgebreid verspreid over de vloer. Gister zijn Mariska en ik het park ingegaan om lekker te relaxen. Dat is heel leuk om te zien trouwens, want studenten en kinderen komen in hun schoolpauzes naar het park om bijvoorbeeld te dansen of andere dingen te doen. Je ziet mensen sparren, zingen, sporten, en natuurlijk zonnen.

 Daarna zijn we het winkelcentrum zijn verkennen, en dan bedoel ik niet een Koperwiek look a like, maar echt vol met merken als Prada, Gucci, en nog meer. Op een aantal verdiepingen hebben ze ook een paar winkels voor de mens die het liever geen tassen ten waarde van een huis kopen.  Ze hebben hier echt super veel leuke winkels, Nederlanders zijn kwa kledingstijl wel ongeveer zoals de Duitsers in Nederland, no doubt. Ik ben nog steeds opzoek naar een laptop hoes, dus morgen is missie  laptophoes in Chinatown. Dat is een area hier in Sydney waar alles spotgoedkoop schijnt te zijn, een goeie plaats voor Nederlanders dus.
’S avonds zijn we naar de Auto Ban geweest, waar ze auto’s verkopen aan backpackers. Ze gaven een feestje, waarbij je kon eten en drinken. Ze hadden bier tussen ijsklontjes in een achterbak van een truck, de drank was trouwens snel op. Daar hebben we Twan en ‘…’ ontmoet. (naam vergeten). Twan was net een dag in Australië en zag er met zijn baard ook echt uit als een backpacker.  Daarna zijn we nog bij Domino’s wezen eten en hebben we met z’n allen beneden in het hostel wat gedronken en gezellig gezeten. Er is ook een nieuwe Australian backpackers groep aangekomen in het hostel, dus de reisleiders vroegen of we mee uit gingen. Helaas verwon mijn slaap het van mijn uitgaanslust, dus ben nu helemaal fit! 

Vrijdag 30/11/12
Kitty vertelde dat Quinn de dagen al aan het aftellen is voordat ik kom en heb er ook echt heel veel zin in. Ben er ook heel erg blij mee dat ik Kerst met familie ga vieren, want ik hoor heel veel backpackers die er veel moeite mee hebben dat ze deze kerst niet bij hun familie kunnen zijn. De stad is al kersterig ingericht, zoals sommige etalages van winkels en gister zag ik in het park dat ze een soort kerstkoor hadden. Van de week smste Lars mij dat hij zijn ticket naar Nieuw-Zeeland geboekt heeft! 3 Maart komt hij langs en ik kan niet wachten om hem op te halen in mijn waggie (als ik die dan al heb). Nog drie maandjes wachten, maar dat is altijd nog beter dan een heel jaar. Ik begin wel echt iedereen te missen, op sommige momenten wil je gewoon lekker thuis zijn zonder zorgen. Vooral nu bijna de hele groep weg is merk ik echt dat ik het nu zelf moet gaan doen. Zal af en toe wel lastig worden, maar woensdag ga ik lekker naar New-Zealand dus ben ik weer lekker bij familie.
Maar voor vandaag: Off to China Town!